مدیریت عالی استان قزوین در آزمون صیانت از سرمایه‌های انسانی؛ وقتی مدیران طراز ملی به‌سادگی از دست می‌روند

یادداشت ویژه تحلیلی پیام قزوین پرس

در شرایطی که توسعه همه‌جانبه استان بیش از هر زمان به ثبات مدیریتی، جسارت در تصمیم‌گیری و مدیرانی هم‌سطح و هم‌تراز وزرا نیازمند است، زنجیره‌ای از رفتن چهره‌های کاردان و اثرگذار رقم خورده است. مدیرانی که با عملکرد درخشان، کارنامه‌ای فراتر از یک مدیریت استانی و در تراز ملی به ثبت رساندند و با پیگیری پروژه‌های کلیدی و استراتژیک، زحمات شبانه‌روزی و ماندگاری را برای مردم استان به یادگار گذاشتند.

پرسش بنیادین از دکتر نوذری این است: چرا بالاترین مقام اجرایی استان توان یا اراده لازم را برای حفظ و صیانت از این سرمایه‌های ارزشمند به کار نبست؟ خروج بی‌دردسر چهره‌های توانمند اجرایی و پذیرش تسلیم‌گونه فشارهای بیرونی، نه تنها بازوان اجرایی استان را تضعیف می‌کند، بلکه انگیزه خدمت‌رسانی مستقل و شجاعانه را در بدنه مدیریتی از بین می‌برد.

استانی مانند قزوین، نیازمند مدیرانی مستقل، متخصص و میدان‌دار است، نه مدیرانی منفعل و صرفاً تابع جریان‌های خاص. از دست رفتن این ظرفیت‌های گران‌سنگ که سرمایه واقعی استان و کشور محسوب می‌شوند، خسارتی جبران‌ناپذیر بر روند توسعه منطقه خواهد بود؛ اتفاقی که مسئولیت مستقیم آن بیش از هر کس متوجه مدیریت عالی استان است که نتوانست چتر حمایتی خود را بر سر نخبگان اجرایی بگستراند.

در همین راستا، جابجایی شتاب‌زده مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای قزوین در «هفته دولت»، مصداق بارزی از همین رویکردِ خسارت‌بار است. در شرایطی که استان به ثبات مدیریتی برای پیشبرد طرح‌های کلان آبی نیاز داشت، برکناری مهندس ستوده که از مدیران خوش‌نام و کاربلد استان بودند، نه تنها با منطق توسعه همخوانی ندارد، بلکه ضربه‌ای مستقیم به پیکره‌ی اجرایی استان در هفته‌ای است که باید نمادِ خدمت و ثبات باشد. حفظ چنین مدیرانی که در تراز ملی عمل کرده‌اند، کمترین انتظارِ مردم از استانداری بود؛ کاش مدیریت ارشد استان با درایتی بیشتر، مانع از این جابجایی غیرضروری می‌شد تا سرمایه‌های استان به این سادگی از دست نروند.