قزوین پرس – طلاق به عنوان یکی از مهم‌ترین تحولات زندگی خانوادگی، تنها به جدایی زن و شوهر محدود نمی‌شود و در بسیاری از موارد، کودکان بیشترین تأثیر را از این اتفاق می‌پذیرند. کارشناسان بر این باورند که آنچه بیش از خود طلاق به فرزندان آسیب می‌زند، اختلافات مداوم والدین، تنش‌های خانوادگی و قرار گرفتن کودک در میانه کشمکش‌هاست.

مطالعات روان‌شناسی نشان می‌دهد کودکانی که پس از جدایی والدین از حمایت عاطفی کافی برخوردار نیستند، بیشتر در معرض اضطراب، افسردگی، افت تحصیلی، کاهش اعتماد به نفس، انزوا و مشکلات رفتاری قرار می‌گیرند. این پیامدها در صورت تداوم، می‌تواند کیفیت زندگی و روابط اجتماعی آنان را در سال‌های آینده نیز تحت تأثیر قرار دهد.

روان‌شناسان تأکید می‌کنند والدین باید پس از جدایی، اختلافات خود را از فرزندان دور نگه دارند و از بدگویی یا استفاده از کودک به عنوان ابزار انتقال پیام یا فشار به طرف مقابل خودداری کنند. ایجاد محیطی آرام، حفظ ارتباط مناسب کودک با هر دو والد و رعایت ثبات در برنامه‌های زندگی، از مهم‌ترین عوامل کاهش آسیب‌های ناشی از طلاق است.

متخصصان همچنین توصیه می‌کنند در صورت مشاهده نشانه‌هایی مانند اضطراب، گوشه‌گیری، افت تحصیلی، پرخاشگری یا اختلال خواب در کودکان، خانواده‌ها از خدمات مشاوره و روان‌شناسی بهره بگیرند تا از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری شود.

کارشناسان معتقدند طلاق پایان زندگی مشترک است، اما پایان مسئولیت والدگری نیست. آینده کودکان بیش از آنکه به وقوع طلاق وابسته باشد، به شیوه رفتار والدین پس از جدایی و میزان حمایت عاطفی از فرزندان بستگی دارد؛ موضوعی که می‌تواند مسیر رشد و سلامت روان نسل آینده را تحت تأثیر قرار دهد.