این تصویری است که بازیگران اصلی این حوزه، از دبیر انجمن سرمایهگذاری خطرپذیر کشور تا مدیران صندوقهای پژوهش و فناوری و شرکتهای VC فعال، ترسیم میکنند. همه آنها از روایت یک شکست زنجیرهای میگویند که هنوز در میانه راه است.
برای فهمیدن عمق بحران ۱۴۰۴، باید از ۱۴۰۳ شروع کرد. آن سال برای سرمایهگذاری خطرپذیر ایران استثنایی بود: بیش از ۱۶ هزار میلیارد تومان سرمایهگذاری مستقیم، در قالب حدود ۲۲۰ قرارداد. این رقم رشدی بیش از پنجبرابری نسبت به سال پیش از آن را نشان میدهد که از بلوغ نسبی اکوسیستم خبر میداد.
سجاد زوار، دبیر انجمن سرمایهگذاری خطرپذیر کشور در گفتوگو با زومیت این وضعیت را چنین توصیف میکند: «تجربههایی مانند اختلالات ناشی از قطعی اینترنت، رخدادهای مقطعی اقتصادی و شرایط خاص ناشی از دورههای بحرانی نشان داده که این عوامل میتوانند بهطور مستقیم بر فروش، جریان نقدی و حتی بقای کسبوکارهای نوآور اثر بگذارند.»