احساس ناراحتی مهدی طارمی بعد از بازی

متاسفانه من احساس ناراحتی میکنم اما ما امید داریم. انسان همیشه امید دارد و ما بعد از بازی در رختکن انرژی خوبی داشتیم. باید ببینیم چه خواهد شد، مشتاقانه منتظر بازیهای بعدی هستیم تا ببینیم چه خواهد شد. 

امشب باید برگردید تیخوانا.

اره باید برگردیم. ما از اول جام از این چیزها شاکی بودیم. این جام جهانی فاجعه بار است، فاجعه‌بارترین. فیفا باید هر مشکلی را که وجود دارد، حل کنند. اما متاسفانه نتوانستند از همان ابتدا چیزی را حل کنند. اینفانتینو به محل تمرین ما آمد و گفت این تازه آغاز کار است و ما مشکل را حل می‌کنیم اما فردا پایان مرحله گروهی است. ما مدیران خود را اینجا نداریم چون آنها ویزا ندارند.

 چطور ممکن است که ما همیشه اینطور به تیخوانا سفر کنیم؟ 

ما عاشق مردم مکزیک هستیم، ما عاشق تیخوانا هستیم، آنها خیلی خوب هستند، آنها مردم فروتنی هستند و ما آنها را دوست داریم اما به عنوان یک بازیکن حرفه‌ای این درست نیست.

این درست نیست. اکنون دوباره برای رفتن به تیخوانا سفر خواهیم کرد، بدون ریکاوری. این منصفانه نیست، اصلا نیست. اگر این از نظر فیفا منصفانه است، خب اوکی، خوش به حالشان! اما چه کسی میخواهد به ما کمک کند؟ کی؟

اگر میخواهند ما حذف شویم و بیرون باشیم، باشد ایرادی ندارد. اما این منصفانه نیست. ما ریکاوری نداریم. ما اینجا هیچ مدیر لجستیکی نداریم که به ما کمک کند. ما چه میگوییم؟ ما همیشه از این چیزها شکایت داریم اما هیچکس کمکی به ما نمیکند. هیچکس.